Dyskusyjny Klub Filmowy zaprasza na program filmowy :
KINO MINIONEJ EPOKI
Luty 2 0 1 0

---

P o n i e d z i a ł k i - godz. 19.00
Kino WARSZAWA - sala NOT (dawne kino ATOM)
Karnety - 24 zł. (ważne na 3 seanse - do 31.05. 2010r.)
Działalność DKF-u jest dotowana przez Polski Instytut Sztuki Filmowej

---

---

CASABLANCA
Melodramat wszechczasów. Historia kochanków, których szczęście krzyżują okoliczności zewnętrzne - wojna, podejrzenia o kolaborację, powikłane losy, nieustający dramat godzenia uczuć z innymi wartościami i zasadami. Ten film to już wielka legenda światowego kina - od samego początku miała swoich fanów i ...ma ich do dzisiaj. Bo choć zmieniły się czasy i okoliczności, my zawsze tęsknimy do prostych i niepodważalnych prawd i uczuć. Dodajmy do tego jeszcze wspaniałe, niezapomniane role Humphreya Bogarta i Ingrid Bergman.

ROK SPOKOJNEGO S Ł O Ń C A
Akcja filmu toczy się na Ziemiach Zachodnich tuż po zakończeniu wojny. Pojawia się tu rzeczywistość świata granicznego, w którym wojenny porządek runął w gruzy, a to, co się z niego wyłania jest jeszcze nieznane, tajemnicze, obce. Bohaterowie są zrujnowani fizycznie i psychicznie, nie są w stanie odczuć smaku odzyskanej wolności. I nad tym wszystkim – niejasna i pełna trwogi obawa przed przyszłym niewiadomym światem uwikłanym w niebezpieczną i tragiczną grę polityczną i ideologiczną, które już w tym okresie daje pierwsze znaki i która – jak wiemy – stworzy nieludzką rzeczywistość dla tych bohaterów i dla najbliższych pokoleń.

WIECZNOŚCI JEDEN DZIEŃ
Niezwykły film jednego z najbardziej oryginalnych twórców europejskiego kina. Kilkanaście godzin z życia starszego mężczyzny – znanego greckiego poety – stającego przed koniecznością rozliczenia się ze swoim życiem i przed spotkaniem z ostatecznością. To jeden z najbardziej kontemplacyjnych i melancholijnych filmów w dziejach kina. „Wszystko milknie, gdy znajdujemy się na granicy wczoraj a jutro. To czas, który sprzyja refleksji na temat jego upływu i pozwala podsumować życie”.

STRASZYDŁO
Wraz z odejściem twardego breżniewowskiego reżimu i przygotowywaniem gruntu pod polityczne przemiany kinu dano pewną możliwość wypowiedzi na trudne tematy, choć odbywało się to w sposób zawoalowany i aluzyjny. Tak stało się i ze „Straszydłem”. W konwencji filmu o młodzieży opowiada on o rodzeniu się nietolerancji i o ideologicznym posłuszeństwie jako pożądanym modelu życia społecznego. Oglądany po latach nadal wzbudza żywe czy wręcz gwałtowne emocje. Może dlatego, że blisko mu do dzisiejszej politycznej poprawności?